Sinds begin 2007 is Port Olimpic midden in Barcelona onze thuishaven. Aanvankelijk was het plan om elk jaar een stukje verder de Middelandse Zee te verkennen. Maar het is te gezellig in Barcelona. Het is ons tweede thuis geworden. We kennen veel mensen op onze steiger, we kennen de goede restaurants, de mooie plekjes en er zijn Hollandse vrienden die ook in Barca en omgeving met de zeilboot liggen.
In Amstelveen wonen we dichtbij de luchthaven en in Barcelona is de luchthaven ook in de nabijheid. Dus wat willen we nog meer?
Het vaarseizoen is, in tegenstelling tot Nederland, van januari t/m december. Een zeilpak hebben we nog niet aangehad in Spanje en we hoeven geen rekening te houden met het getij.
Toch kijken we ook wel met een beetje weemoed terug op "de barre tochten" op de Noordzee en natuurlijk de weekenden en vakanties naar Texel.
Onderstaand het verhaal hoe het allemaal is begonnen en hoe we in Barca "verzeild" zijn geraakt.
Terug in het kikkerland bleef het enthousiasme. Max is de rest van zijn schoolvakantie op zeilles gegaan. Erik en Caroline zijn in het najaar begonnen met zeilles. We hebben allebei in de jeugd gewindsurft en ook wel op een catamaran gezeild, maar toch zijn de technieken een beetje anders. De derde les van Caroline was de eerste les van Erik. We oefenden tijdens het zeilen op de Westeinder de theorie, schiemanswerk en man-over-boord manoeuvres. We kwamen die les in krachtige wind terecht. De instructeur in de stress, maar wij vonden het prachtig. De eigenaar van de zeilschool stond al op de uitkijk. Toen we veilig hadden afgemeerd kregen we meteen ons CWI-diploma. In 2000 ook samen vaarbewijs 1 en 2 gedaan en Caroline heeft het marifooncertificaat gehaald.
Ondertussen in Muiden een niet zo jonge, maar heel mooie Dufour 31 gespot. Natuurlijk toch het hele land door gereden om de ideale boot te zoeken. In onze prijsklasse bleek echter na intensief speurwerk, dat de eerste de beste was. In januari 2001 zijn we in Thailand getrouwd. In maart hebben we een trouwfeest gegeven in de jachthaven in Muiderzand, waar ondertussen onze trots lag afgemeerd: PASSEA.
Leuke woordspeling vonden we: pass the sea en onze nieuwe passie. De bedoeling was de naam uit te spreken als “passie”, maar waar we ook kwamen; elke havenmeester en sluiswachter had het over “passeeaa”.
In de zomer van 2002 hebben we een geweldige zeiltocht naar Engeland gemaakt met de Windvaan-flottielje. Veel leuke mensen leren kennen en heel veel geleerd. In 2003 en 2004 met hetzelfde flottielje naar Denemarken geweest. Begin 2004 hebben we de super Dufour verruild voor een groter en comfortabeler Beneteau Oceanis 400. Wat een luxe: heerlijke kooien, warm water, douche aan boord, grote kuip, grote koelkast enz. enz. De verkoper zei: het is een geweldig familieschip, je moet moet niet het type zijn wat steeds achterom kijkt om te zien of je ingehaald wordt. Daar konden Erik en Max mee leven, Caroline niet. Het is gelukkig niet uitgekomen, het is een pittige zeiler. Deze keer hebben we om verwarring te voorkomen de bootnaam simpel gehouden: PASSIE.
In 2005 vonden we dat we flottielje zeilen ontgroeid waren. Begin 2005 is het Passie-gezin daarbij uitgebreid met Hunter, een niet zeeziek wordende Weimaraner. Met een aantal bevriende zeilboten in de zomer de Franse kust verkend tot de Seinebaai (foto Honfleur) en weer terug. Maar eigenlijk wilden we niet terug...........
In 2006 gaat het gebeuren: we hebben vier maanden vrijgekregen van ons team. Vanaf 7 juni begint de grote vakantie. Uiteraard vangt de reis aan op Texel. Op 10 juni hebben we een havenfeestje gegeven in Oudeschild voor (zeil)vrienden en familie. Op 11 juni zijn we vertrokken naar het zuiden.
Je eigen website maken!